[kzzaygyes]

火车采集器html简单模板示范
Peach letsel _ proza.
Vele jaren, dat stukje perzik, is ook in mijn droom open. Geheugen, dat de perzik is een fantastisch in de top van ons dorp de lagere school. De school is een paar vervallen huis, alleen te staan ??aan de voet van het dorp buiten Dongshan. Gelukkig zijn er die perzikbomen als partners. Ik zat in een donkere klas muren, alleen van de leerkracht op het bord weinig poke, van tijd tot tijd te bevallen van een aantal van de perzik-achtige knappe tekst. Soms, ik me omdraaide, kunt u zien op de heuvel is weelderig stukje Taolin. De lente bloei, de zomer de resultaten, het stuk van de perzik. Maar dat perziken zal nooit volwassen worden, net als meidoorn, onze kinderen worden geplukt om te eten, zuur, bitter, dat de smaak echter niet toe om op te kauwen uit een spoor van zoete, maar altijd weigerde op te geven . Onbeheerde stukje perzik als ik me kan herinneren. Waarom niemand dit te doen? Ik ben verward, maar is niet gevraagd. Raden, die op een heuvel onder de perzikbomen, vogels, vlinders, of de wind ... elk jaar, geen tijd om de zomerzonnewende, en die onvolwassen dicht perzik is onze keuze weg. Niet alleen wij, de volwassenen van het dorp en ook om te eten en te plukken. Daarom patch van taolin, in mijn gedachten, het lijkt alleen maar knoop zielige de groene perzikluis. Pas in maart, is het stuk Taolin een goede dag. Net als een conventie van het festival,franklin marshall outlet, en al snel Oriole Ming Breaking Dawn nog zacht uitgedrukt, Knop omarmen het openen van de deur te springen op alle vestigingen. Een paar dagen, knoppen aan de warme lente wind en open glimlach. Taolin maart, toen in de golven van hard geluid van het boek, bedekt met de wolken van de horizon. De mars taolin paradijs van onze kinderen. De school is geen speeltuin, lichamelijke opvoeding, buitenschoolse activiteiten of na school, zal Taolin zijn vier golven van de kinderlijke geschreeuw en gelach. Blootstelling aan roze in volle bloei in de geest van het kind, natuurlijk het leven schenken aan de droom van wat roze is. Het seizoen van bloeiende fruitbomen, op school, vaak over een paar studenten, of alleen, met spoed naar de perzik boomgaard, om te zien overal bewaard gebleven van de drukte van de roze demon, roze monster dat voor de gek gehouden de bijen en vlinders van de ziel te zien, om een ??paar rode klauw geel te zien De snavel van de kleine vogel gewikkeld in een perzik piepen of tsjilpen elk gezin, naar de wolken zweven in de perzik zie hierboven stond nog steeds houding, Ningzhu het de ademhaling. Kind waait een windvlaag, een paar blaadjes vallen, dat de wolken nog steeds aarzelde niet, gemakkelijk weg te gaan. Maart, in deze bloeiende Verbeelding en kijken er naar uit, vergeet het pad wordt gebruikt om te gaan,abercrombie and fitch, vergeet de schouders tassen, vergeet de zachte perzik volgende rookpluim. Lente van dat jaar, net bloei van de perzik, wordt de klasse doorgestuurd naar een dun meisje in het verleden nooit een ding. Dag, het geluid van de bel van de eerste klasse, de leraar haar geleid tot de rand van het platform, zag ik, haar Qieqie ogen zijn niet hetzelfde met een meisje in onze klas. Ze is heel goed. Net als alle andere meisjes die graag bij elkaar om te praten. Ik heb al gezien dat zij en de meisjes van onze klas niet hetzelfde zijn. Dag na school, ontmoette haar. Op dat moment, ze leunde op een ongekunstelde zeer perzik, tienduizenden bloemen achter haar, omgeven door wolken, net als de rode. "Hou je van deze perzik?" Ah. "Haar lagere gelaatstrekken. "Iedereen houdt van leuke dingen, zoals deze bloem, vlinders, vogels in de lucht ..." Ik heb geprobeerd om te proberen en als een volwassene te kijken. "Ja ... ah niet ..." ze was vaag. "Niet hoe de mensen van ons dorp hebben deze perzik liefgehad. Gisteren, mijn kleine tante vouw de een naar huis bloem fles te nemen. Ik geef u vouwen een." "Nee, ik niet!" ze resoluut zei: "dingen als waarom het pesten?" die pesten wie? ik niet uw woorden begrijpen. "" Misschien misschien, sommige mensen gewoon niet zoals perzik zo mooi om te leven. "Ze zette een of andere manier de zin Alleen al weg. Dat maart, elke dag na school, ontmoette ik een perzik haar. Elke keer dat ik zou graag de handen te vouwen besteed kan plotseling stuwkracht ingetrokken. Dan gaan we lachen, maar lachen. Dat misschien wel, in een weekend s ochtends, de perzik bloesem in volle gang. Huayin, een vreemde brede rug, daar zat, met uitzicht op een tak van de ezel. "He, je wordt geschilderd perzik?" Vroeg ik. "Oh,burberry outlet, oh kinderen, was ik in het schilderij perzik op het doek, een kale perzikboom, staande in een bruine zand op een lang pad, kronkelende, stretch in de verte. De lucht was een beetje mistig helder en blauw, een zwaluw, zoals een schaar, Xiecha hemel. Net op het scherm, en geen spoor van roze kleur. "Peach Blossom Waar is het?" Vroeg ik. "Ah,abercrombie brussel, perzik ge?nstalleerd in het hart ...... Ik ben bang dat iemand om het te vouwen, te vernietigen, zet ze ge?nstalleerd in het hart, omdat iemand niet goede dingen bestaan, zoals in zon prachtig ..." Hij staart naar het doek, praten Ik lijk te zijn van enige bekende woorden. "Let op waar de ah?" Denk eens aan hun eigen een keer gevouwen bloemen, plukken groene perzikluis, Ik had eigenlijk een paar oren warm. "Heart kinderen lopen in de straten, naar een schone ver ... ver ver weg, als de vogel zwaluw. Misschien is de enige dutje, kinderen zullen licht en ruim hart, het hart van de perzik was niet zal dood zijn ... "Ik heb nog nooit de volwassenen van het dorp hoorde zei het CHIO. Zijn woorden, ik natuurlijk niet begreep, deed me een trance, als de verhuizing. Ik dat de eerste lijn winden in de vlieger te voelen, kinderen tractie mijn hart fladderen schudde, hoe meer de lijn verder ... Een paar maanden later zag ik hem. Bij die gelegenheid werd hij uitgenodigd om ons dorp, heel jong, het schilderen van een beeld van Mao portret in de wand van de boom tegenover de oude iep. Die dag, staande op de plank, hij keek me een zachte glimlach, maar sprak niet. Het meisje in onze klas minder uitgegeven dan een jaar. Die dag, ze plotseling vertelde me dat ze zou vertrekken om naar een plaats ver weg. Ze zei dat ze zou graag zien dat de maart perzik bloesem in volle bloei eruit ziet. Ik zei: dan moet je wachten tot maart en dan gaan. Die ochtend, zag ik dat haar stoel altijd leeg is en ik vaak kijk uit het raam, helling immers nog niet gestegen tot een fragment van roze. Na school ben ik haast in de richting van de perzik boomgaard, op zoek naar sporen van afgelopen maart, opeens heb ik dat stukje perzik takken te zien, een paar rond de knoppen zijn monsterrol ... Ik ben een beetje spijt voor haar, ze heeft zoveel liefde voor perzik, maar uiteindelijk niet te zien, winter naar lente, weer een briljant stukje perzik bloei look. Sindsdien heeft ze niet meer terug. Misschien had ze me niet meer. Ze herinnert zich nog het stuk van zijn haar liggende CanYunxia perzik? Later, luisterend naar het dorp mensen zeggen dat Chaban meisje is de provinciale hoofdstad, de schilder is haar vader en zijn moeder was de acteur van het gezelschap, de kunst de perzik genaamd,abercrombie and fitch, is overleden, de vader was de decentralisatie van onze gemeente. Haar hoe de moeder dood is, het dorp dat weet niemand. Later, na twintig jaar. Ik werk in de stad, die terug naar huis, als de lente in maart. Middag, alleen, in de richting van de helling van een droom rond de perzik. Scholen hebben deed de deur dicht, en de kinderen naar de stad naar school. Maar, Overal waar je keek, die perzik? Patch van perzik bloesem in volle bloei in mijn dromen 20 jaar Shining? Voor Taolin oude is weg, zo ver als het oog kon overal te vinden, maar niet een blad, een bloem een ??spoor van. Een grote stenen in de fabriek brullend rumble in navolging van de berg, een keer stoere knappe looks, is het naar Kenshi een half. Plotseling herinnerde het meisje, dat van zijn vader ... gedraaid. Terugkijkend op. Ik, de perzik bloesem zag in maart, in een stuk van perzik bloemen. Maart wind, het meisje leunend op een helling in volle bloei van de bewolking. Peach boom, een verre terug, hij zwaaide met een borstel, zei hij: Ik heb ge?nstalleerd in het hart perzik, ik ben bang dat iemand om het te vouwen, te vernietigen, zet ze ge?nstalleerd in het hart ... dat stukje perzik zweven Chung de golven roos in mijn hoofd. Zand passeren, tal van bloemblaadjes hebben vallen, turbulente en rustig. Als